عکس اسهال

همه چیز در مورد اسهال

اسهال مزمن با سندرم روده ی تحریک پذیر
اسهال مزمن با سندرم روده ی تحریک پذیر (IBS)- اسهال مزمن با سندرم روده ی تحریک پذیر
بسیاری از بیماری ها می توانند باعث اسهال مزمن شوند یا آن را بدتر کنند.

سندرم روده ی تحریک پذیر (IBS) مجموعه ای از اختلالات است که روده ی بزرگ (محل تجمع مدفوع) را درگیر می کنند. علایم سندرم روده ی تحریک پذیر می تواند شامل دل درد یا احساس ناراحتی در شکم، دل پیچه، آروغ زدن، اسهال مزمن، نفخ یا یبوست باشد. سندرم روده تحریک پذیر یک بیماری ساختاری نیست، یعنی به خاطر وجود مشکلی در ساختار روده بزرگ بروز نمی کند بلکه یک بیماری عملکردی است به این معنا که حرکت غذاها و مایعات در روده بزرگ با اسهال مزمن مواجه می شود. به عبارتی، عملکرد روده ی بزرگ مختل شده است. ۸۰ درصد از مبتلایان به سندرم روده ی تحریک پذیر زنانی هستند که در مرحله پیش یائسگی هستند و گمان آن می رود که بر هم خوردن تعادل بین هورمون ها در این مرحله، حداقل تا اندازه ای دلیل بروز اختلال در عملکرد روده بزرگ در این زنان شود.این تغییرات هورمونی یا ممکن است سرعت حرکت غذاها و مایعات را در روده بزرگ افزایش دهد که باعث بروز اسهال مزمن شود یا بر عکس این روند را کُند کنند که موجب می شود بیماری یبوست بگیرد. هم اسهال و هم یبوست از نشانه های سندرم روده تحریک پذیر (IBS) هستند.

علایم و تشخیص سندرم روده تحریک پذیر

وقتی زنگ خطرهای اسهال در کار نیستند، اگر علایم زیر سه ماه ادامه پیدا کنند- حتی اگر گاهی باشند گاهی نباشند- نشانه های سندرم روده تحریک پذیر هستند:

  • درد شکم
  • تغییرات در مدفوع چه در قوام و غلظت آن و چه در دفعات اجابت مزاج
  • احساس عدم تخلیه کامل روده پس از مدفوع کردن
  • درد پیش از مدفوع کردن که اغلب پس از آن برطرف می شود.
  • افزایش میزان موکوس (ترشح لغزنده و چسبناک مخاطی) در مدفوع

برای اینکه پزشک بتواند تشخیص دهد آیا شما به بیماری اسهال مزمن با سندرم روده ی تحریک پذیر (IBS) مبتلا هستید یا خیر از شما می پرسد که علایمتان چه وقت ایجاد می شوند و چقدر طول می کشند و لازم است که تمام جزئیات را با دقت برایش توضیح دهید. او باید بداند که دردتان به چه شکلی است؟ مثلاً تیر می کشد، فشار می دهد یا حالات دیگر. اینکه شکمتان چند بار در روز و هر بار چه طور کار می کند را نیز باید توضیح دهید. به علاوه پزشک درباره ی سابقه بیماری های دیگر و کلاً پیشینه سلامتی شما هم سوال می کند. همه این اطلاعات برای اینکه او بتواند تشخیص دهد علایم اسهال مزمن شما به این سندرم ارتباط دارند یا خیر، ضروری هستند.

علل و علایم اسهال مزمن
علل و علایم اسهال مزمن- علل و علایم اسهال مزمن
قبل از اینکه غذاهایی را که باعث اسهال مزمن می شوند معرفی کنیم – که ممکن است با شنیدن اسم بعضی از آنها حسابی تعجب کنید- بگذارید نگاهی به تعدادی از علل اسهال مزمن، این اختلال آزاردهنده ی گوارشی بیندازیم:

نوشیدن بیش از اندازه مایعات و اسهال مزمن

اگر روزانه بیش از حد مایعات بنوشید (مثلاً بیش از ۷ لیتر در روز) به خصوص مایعاتی مانند نوشابه های گازدار، آب میوه یا چای، امکان دارد میزان مایعات بدنتان بسیار زیاد شود و اگر در کنار این نوشیدنی ها غذاهایی بخورید که بدن نمی تواند آن ها را جذب کند، اسهال مزمن بدتر خواهد شد. به عبارتی بدن ظرفیت جذب این مقدار مایع را ندارد. حفظ تعادل بین مایعات بدن بسیار حساس است و این عدم تعادل می تواند باعث اسهال مزمن شود.

عفونت و اسهال مزمن

هم ویروس ها و هم باکتری ها می توانند باعث بروز عفونت در روده های شما شوند که جدار روده را تحریک می کنند و به التهاب، دردهای شکمی و اسهال منجر می شود. چند عامل می تواند باعث بروز عفونت های باکتریایی و اسهال مزمن شود. تهیه غذاها به روش نامناسب (مثلاً توسط کسانی که دست هایشان را نمی شویند) یکی از این عوامل است. همچنین اگر غذا درست پخته نشده باشد، مثلاً دمای پخت به قدر کافی بالا نباشد که باعث کشته شدن باکتری های شود یا غذا به روش ناصحیح و در محیطی نگه داشته شود که زمینه رشد باکتری ها را فراهم کند، عفونت های باکتریایی ایجاد می شوند. ویروس ها از طریق تماس فرد به فرد منتقل می شود.

نوع عفونت روده هر چه که باشد، تغییراتی در جدار روده ایجاد می شود و روده برای بیرون راندن عفونت از بدن، مایع بیشتری تولید می کند. در این حالت، این واکنش روده به غذای آلوده است که باعث تولید بیش از حد مایعات می شود نه نوشیدن مایعات فراوان. در هر حال نتیجه هر دو یکی است: درد و احساس ناراحتی در شکم و اسهال.

مسافرت و اسهال مزمن

حین مسافرت ممکن است خطر اینکه غذاها و نوشیدنی های آلوده بخورید بیشتر باشد که به همین خاطر اسهال مسافرتی بیشتر بروز می کند ولی این خطر در خانه، رستوران های محلی و حتی در بیمارستان ها هم وجود دارد.

اسهال مسافرتی

تقریبا” ۲۰ الی ۵۰ درصد مسافرین نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری دچار اسهال می شوند . بدین ترتیب اسهال مسافرتی شایع ترین مشکل طبی مسافرین است و از آنجا که می تواند به نحو قابل توجهی کار آیی ورزشکار را کاهش دهد ، پیشگیری از آن در این گروه از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است .
اسهال مسافرتی در افرادی که به برخی از نواحی مکزیک و آمریکای لاتین ، خاورمیانه و آسیا و آفریقا سفر می کنند ، شایع است .

علــل :
▪ باکتریها ( ۸۰ درصد موارد )
▪ ویروس ها
▪ تغییرات غذائی
▪ استرس
▪ سموم باکتریایی

عـــــلائم :
▪ دفع مدفوع شل ۳ بار یا بیش از ۳ بار در روز
▪ معمولا” ۳ الی ۵ روز به طول می انجامد.
▪ درد شکم
▪ زور پیچ
▪ تهوع
▪ استفراغ
▪ تب
▪ دفع مدفوع خونی ( درکمتر از ۲۰ درصد موارد )
▪ افزایش صداهای شکم
▪ درد عضلانی
▪ علائم ۱۲ تا ۷۲ ساعت پس از خوردن آب یا غذای آلوده ایجاد می شود
شدت علائم متغیر است ( خفیف تا شدید )

پیشگیری :
شعار ” بجوشان ، بپز ، پوست بکن ، یااصلا” فراموشش کن “
شعار معروفی است که برای پیشگیری از اسهال مسافرتی مطرح شده است
▪ شست و شوی دست ها با آب و صابون قبل از غذا خوردن.
▪ نوشیدن آب بهداشتی از بطریهای در بسته

روشهای موثر تصفیه آب :
▪ جوشاندن
▪ استفاده از تنتورید ( توسط فرد آموزش دیده )
▪ استفاده از کلر ( توسط فرد آموزش دیده )

تصفیه کننده های تجاری آب :
▪ آب لوله کشی توصیه نمی شود
▪ یخ نباید مصرف شود
▪ حتی برای شست و شوی دندان ، نباید از آب تصفیه نشده لوله کشی استفاده کرد
▪ یکی از اشتباهات رایج این است که آب موجود در یخچال هتل ها پاکیزه درنظر گرفته شود

خوردن غذهای بهداشتی :
▪ غذا باید پخته شده باشد و تا وقتی که هنوز داغ است خورده شود
▪ سبزیجات باید خوب پخته و جوشانده شده باشند
▪ فقط میوه جاتی که توسط خود فرد پوست گرفته می شوند ، قابل استفاده خواهند بود
▪ شیر و سایر فرآورده های لبنی غیر پاستوریزه توصیه نمی شود

آنتی بیوتیک :

مور دبحث است ( درتصمیم گیری باید بیماری های زمینه ای ، اهمیت سفر ، تبعیت مسافر از رهنمودهای بهداشتی ، خواسته های مسافر و وضعیت بهداشتی کشور مقصد درنظر گرفته شوند)
پیشگیری با آنتی بیوتیک برای ورزشکارانی که جهت انجام مسابقه به نواحی پرخطر سفر می کنند ، توصیه می شود. قبل از عزیمت بهتر است یک دوز به مسافر داده شود تا از عدم وقوع حساسیت و آلرژی اطمینان حاصل گردد.

درمـــان :
▪ علائم در اغلب موارد خود به خود بهبود می یابند
▪ جایگزینی مناسب آب و الکترولیت ها
▪ درمان علامتی
▪ داروهای کم کننده حرکات روده ای در افراد تب دار ، دارای مدفوع خونی وکودکان کم تر از ۲ سال ممنوع است .
▪ درصورت اسهال شدید ، دل پیچه یا اسهالی که بیشتر از ۴۸ ساعت طول کشیده باشد ، درمان آنتی بیوتیکی طبق نظر پزشک

عـلل :
▪ غیرمیکروبی
▪ نشانگان روده تحریک پذیر( کولیت عصبی )
▪ عوامل عفونی ، باکتری ها ، انگل های تک یاخته ای ، کرم ها

آزمایشات لازم :
▪ آزمایش کامل خونی
▪ الکترولیت ها
▪ تست های عملکرد کبدی
▪ آزمایشات مرتبط سرولوژی
▪ دید مستقیم مدفوع

انواع باکتری ها و اسهال مزمن

سالمونلا، ای کولای و شیگلا، باکتری هایی هستند که ساختار جدار روده را تغییر می دهند و باعث بروز اسهال مزمن می شوند. سالمونلا در گوشت مرغ و تخم مرغی که خام باشد یا کامل پخته نشده باشد یافت می شود. همچنین لبنیات فاسد یا پاستوریزه نشده مانند بستنی هم میزبان خوبی برای این باکتری هستند. گاهی اوقات همبرگرهای آلوده، خام یا آن هایی که کامل پخته نشده اند می توانند حاوی باکتری ای. کولای باشند و زمانی که غذاها به روش ناصحیح تولید یا در رستوران ها آماده شوند، باکتری شیگلا رشد می کند. یک باکتری بسیار خطرناک و مرگبار دیگر هم ممکن است از طریق هیچ کدام از منابعی که گفتیم باعث بروز عفونت نشود. این باکتری که کلستریدیوم دیفیسیل (Clostrodium difficile) نام دارد در روده بسیاری از انسان ها وجود دارد. در واقع بین ۲۰ تا ۴۰ درصد از بیماران در بیمارستان ها یا هنگام بستری شدن، این باکتری را در بدنشان دارند یا در دوره ای که بستری هستند، در معرض آن قرار می گیرند ولی فقط نیمی از آنها دچار علایم اسهال مزمن می شوند چرا که سیستم ایمنی بیشتر افراد همانطور که باکتری های مفید را مهار می کند، کلستریدیوم دیفیسیل را هم می تواند کنترل کند. افراد مسن کسانی که بیماری مزمن کلیوی دارند یا آن هایی که آنتی بیوتیک یا داروهایی مصرف می کنند که سیستم ایمنی را سرکوب می کند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به عفونت با این باکتری هستند. در این افراد باکتری سمی تولید می کندکه شدیداً به جدار روده ی بزرگ آسیب می رساند (روده بزرگ مدفوع را در خود نگاه می دارد) به طوری که دیگر نمی تواند مایعات را جذب کند و به این ترتیب باعث بروز دل درد و دل پیچه، اسهال مزمن و تب بالا می شود. این عفونت می تواند افراد مسن یا ضعیف را به کام مرگ بکشاند.

علائم اسهال مزمن

علایم اسهال مرمن تقریباً همیشه ناخوشایند و آزاردهنده هستند، ولی مهم است که بدانید چه وقت باید فوراً و به طور اورژانسی به پزشک متخصص اسهال مزمن مراجعه کنید. اگر هر کدام علایم زیر را داشتید، فوراً و بدون معطلی به پزشک مراجعه کنید:

  • دل درد شدید در اسهال مزمن
  • دل درد ناگهانی در اسهال مزمن
  • تهوع و استفراغ ناگهانی که بند نیاید و همچنان ادامه داشته باشد.
  • وقتی شکم تان ۵ تا ۱۰ بار در روز کار کند.

علایمی که در زیر می خوانید به اندازه موارد بالا نیاز به اقدام فوری ندارند ولی به هیچ وجه نباید به علایم اسهال مزمن بی توجهی کنید و باید در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید:

  • اسهال مزمن و مشاهده خون در مدفوع
  • اسهال مزمن به همراه تب
  • از دست دادن اشتها و اسهال مزمن
  • کاهش وزن بیش از ۵/۲ تا ۵/۴ کیلوگرم به خاطر اسهال مزمن
  • دل دردی که عودم می کند و بیش از ۴ تا ۶ ساعت طول می کشد.
  • کم خونی و اسهال مزمن

درمان اسهال مزمن
درمان اسهال مزمن- درمان اسهال مزمن
عوامل بسیاری می توانند بر عملکرد دستگاه گوارش شما تأثیر بگذارند و آن را تغییر دهند. چه مشکل گوارشی شما به خاطر رژیم غذایی تان باشد و چه به خاطر ابتلا به یک بیماری، غذاها و نوشیدنی هایی که میل می کنید، تأثیر زیادی روی شدت و ضعف آن دارند. حتی اگر مبتلا به بیماری خاصی هم باشید، پیشگیری از اسهال مزمن خیلی مهم است و باید همیشه به آن توجه کنید. اگر بعضی غذاهای خاص روده های شما را اذیت می کنند، از خوردن آن ها پرهیز کنید. با این وجود راهکارهای متعدد دیگری برای درمان اسهال مزمن هم هستند که با استفاده از آن ها می توانید از روده خود در مقابل اسهال هایی که منشأ باکتریایی دارند، دفاع کنید:

همیشه تاریخ انقضای نوشیدنی یا خوراکی ای که می خرید را چک کنید.

همه میوه ها و سبزیجات را خوب بشویید.

قبل از پختن مرغ، آن را با آب کاملاً بشویید.

گوشت مرغ و بقیه گوشت ها را کامل بپزید.

همه وسایلی را که برای پخت و پز از انها استفاده کرده اید از جمله تخته ی خردکردن گوشت یا سبزی و جاهایی مثل پیشخوان آشپزخانه را با صابون و آب داغ بشویید.

برای درمان اسهال مزمن قبل و بعد از غذا درست کردن دست های خود را با دقت و کامل بشویید.

وقتی غذایی را می خورید که مدت زیادی در فضای باز بوده- مثلاً روی باربکیو یا در ظرف پیک نیک- خیلی دقت کنید. همین طور وقتی از فروشندگان دوره گرد غذا یا نوشیدنی می خرید هم مراقب باشید چون باکتری ها در هوای گرم به راحتی رشد می کنند. باقی مانده این جور غذاها را دور بریزید.

برای درمان اسهال مزمن حتی وقتی در خانه هستید، باید بعد خوردن غذا، بقیه آن را در یخچال بگذارید.

شما همان طور که یادگرفتید، غذاهای روزانه و علایمی را که بعد از خوردن هر کدام به شما دست می دهد می نویسید. یادداشت های خود را دقیق تر بررسی کنید و ببینید کدام غذاها به طور خاص اسهال تان را بدتر می کنند.

بیماری سلیاک و اسهال

سلیاک به خاطر عدم تحمل ماده ای به نام گلوتن ایجاد می شود که روی جدار روده کوچک تأثیر می گذارد و شیوه هضم و جذب خوردنی ها و نوشیدنی ها را در بدن شما تغییر می دهد (گلوتن در گندم، جو، چاودار و بسیاری از حبوبات وجود دارد). این بیماری زمینه ی ژنتیکی دارد و در بین ایرلندی تبارها و اروپایی تبارها شیوع بیشتری دارد.

در مبتلایان به سلیاک، گلوتن، حین گوارش کاملاً شکسته نمی شود و مقداری که شکسته نشده اند سلول های جدار روده را تحریک می کنند و باعث می شوند که آن ها بیش از حد فعالیت کنند که به ایجاد التهاب و بر هم خوردن عملکرد روده منجر می شود. در این حالت، مواد مغذی کاملاً جذب نمی شوند و امکان دارد بیمار به کم خونی فقر آهن و به خاطر کاهش جذب کلسیم به مشکلات استخوانی دچار گردد.

اسهال در دیابت (مرض قند)

دیابت هم می تواند از راه های مختلفی باعث اسهال شود. هورمون انسولین برای انتقال گلوکز به خون و رسیدن آنها به سلول های بدن ضروری است. گلوکز قندی است که در غذاها وجود دارد و از روده کوچک جذب می شود. بیماری دیابت در روند تولید انسولین اختلال ایجاد می کند و این باعث می شود که سلول های بدن نتوانند کامل از گلوکز استفاده کنند. به این ترتیب میزان قند خون بالا می رود که مشکلات دیگری نیز به دنبال خون دارد. به علاوه دیابت می تواند حرکت طبیعی غذاها و مایعات را در روده بر هم زند و باعث اسهال مزمن شود.

غذاهای رژیمی و آن هایی که به بدون قند موسوم اند ممکن است مقادیر زیادی سوربیتول، و قندهای دیگری از همین دست در خود داشته باشند که مسهل های قوی هستند.

احتمال ابتلا به بیماری سلیاک در مبتلایان به دیابت بیشتر بوده به طوری که می توانند همزمان با ابتلا به بیماری دیابت به آن مبتلا شده و یا بعد از ابتلا به دیابت به سلیاک هم مبتلا شوند (عدم تحمل گلوتن).

پانکراس اکثر بیماران دیابتی مشکل دارد و همین باعث می شود که دستگاه گوارش آن ها نتواند به طور کامل غذا را هضم کند. در واقع مشکل پانکراس، از توان دستگاه گوارش می کاهد و به این ترتیب دستگاه گوارش دیگر نمی تواند درست و به طور صحیح غذا را هضم کند.

ممکن است بیماری دیابت باعث شود تعداد باکتری های موجود در روده کوچک افزایش یابند که همین در هضم و جذب غذا اختلال ایجاد می کند.

اسهال مزمن در پرکاری تیرویید

پرکاری غده تیرویید می تواند منجر به کاهش وزن و عدم تحمل گرما شود و بیمار را عصبی و بی قرار کند. وقتی شما خیلی گرمتان است، منافذ پوستتان باز می شوند و بیشتر عرق می کنید و متابولیسم (سوخت و ساز) بدنتان سریع تر می شود. همچنین در این حالت، روده سریع تر کار می کند که به اسهال منجر می شود.

اسهال ناشی از بیماری دیورتیکولی (دیورتیکولوز)

بیماری دیورتیکولی که نزدیک به ۲۰ درصد از افراد بالای ۵۰ سال را درگیر می کند، ممکن است شبیه به بیماری سندرم روده تحریک پذیر باشد. بیماری دیورتیکولی به خاطر کاهش فقدان عضله، ضخامت روده بروز می کند که موجب می شود به روده بیشتر فشار بیاید. در نتیجه، بیرون زدگی های کوچک کیسه مانندی در دیواره روده بزرگ بوجود می آیند. بیمار به طور متناوب اسهال دارد، باید برای مدفوع کردن زیاد زور بزند و درد دارد که پس از اجابت مزاج بر طرف می شود.

اسهال به علت جراحی شکم

جراحی شکم می تواند شیوه عملکرد دستگاه گوارش شما را تغییر دهد. ممکن است وقتی از تکه هایی از روده کوچک برداشته شود (مثلاً برای درمان بیماری کرون یا به خاطر از بین بردن یک لخته خون)، بیمار اسهال بگیرد. جراحی برداشتن کیسه صفرا هم ممکن است باعث اسهال شود چون صفرایی که به طور طبیعی ذخیره می شود تا به هضم غذا کمک کند، مدت بیشتری در روده ها می ماند و همین روده بزرگ را تحریک می کند و باعث می شود مایعات بیشتری بسازد و در نتیجه بیمار اسهال می گیرد.

اسهال به علت مصرف آنتی بیوتیک ها

در روده های شما میلیاردها باکتری وجود دارند و وقتی غذا می خورید باکتریهای خوب موجود در روده ها می توانند به شکسته شدن ذرات غذا کمک کنند تا به این ترتیب مواد مغذی هضم و جذب شوند. اگر لازم باشد که به خاطر از بین بردن عفونتی در بدنتان آنتی بیوتیک مصرف کنید، ممکن است دارو این باکتریهای مفید را از بین ببرد. در نتیجه هضم غذا قندهای موجود در کربوهیدرات ها و سلولز موجود در سبزیجات به درستی شکسته نمی شوند. موادی که جذب نشده اند، در روده بزرگ و کوچک شما انباشته می شوند و جدار روده ها را تحریک می کنند تا مایعات بیشتری تولید کند که به اسهال منجر می شود. علاوه بر آنتی بیوتیک ها، داروهای دیگری مانند آنتی اسیدها، ادرارآورها و داروهای ضدنقرس مثل کولشیسن هم می توانند سرعت حرکت مایعات و غذاها را در بدن افزایش دهند و باعث اسهال شوند.

دقت کنید و قبل از مصرف هر دارویی از پزشک خود بپرسید که این دارو بر هضم غذا یا جذب مواد مغذی غذاها چه تأثیری می گذارد. این نکته هم درباره داروهایی که فقط با نسخه پزشک می توانید آنها را تهیه کنید و هم داروهایی که بدون نسخه می توانید آن را از داروخانه بخرید، صدق می کند.

اسهال مزمن ناشی از اختلالات خوردن

یکی از اختلالات خوردن به این شکل است که در آن بیمار بیش از اندازه مسهل یا داروهای ادرار آور می خورد. منظور از مسهل داروهایی هستند که فقط برای برطرف کردن یبوست یا کاهش شدت آن تجویز می شوند و ادرار آورها موجب می شوند که بدن آب از دست بدهد. اگر شما به این نوع از اختلالات خوردن مبتلا هستید، حتماً این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید. خوردن مسهل یا هر دارویی که بدون نسخه تهیه می کنید می تواند سلامتی شما را به طور جدی تهدید کند.

راه حل های مشکل اسهال- راه حل های مشکل اسهال
اگر در حال حاضر شما علایم و دلایل اسهال را می دانید و در کنار کمک های پزشکی می توانید برای حل مشکل اسهال برنامه چهارهفته ای خود را شروع کنید. قبل از اینکه برنامه را شروع کنید، داستان یکی از بیماران خودم را که اسهال داشت برایتان تعریف می کنم تا به طور کلی ببینید که روند کار چطور خواهد بود:
بدون قند ولی پر از دردسر!
مری، زن بیست و هشت ساله ای بود که سه ماه اسهال داشت و نتوانسته بود علت آن را پیدا کند. پزشکان برای او آزمایشات زیادی نوشته بودند و داروهای مختلفی را هم امتحان کرده بودند ولی هیچ چیزی علایمش را بهتر نکرده بود. وقتی مری اولین بار پیش من آمد، دیدم که مرتب آدامس می جود، از او پرسیدم که هر روز چقدر آدامس می خورد؟ این زن جوان به من گفت: هر روز تقریباً دو بسته آدامس بدون قند می جوم. من در یک فست فودی کار می کنم و اگر قرار باشد همه ی غذاهای آنجا را که برای من مجانی است بخورم، پنج شش کیلو چاق می شوم. به همین خاطر آدامس بدون قند می جوم تا جلوی خودم را بگیرم و غذاهای آنجا را نخورم. من با مری با هم نشستیم و و برچسب روی آدامس ها را خواندیم و او دید که هر آدامس تقریباً دو گرم سوربیتول دارد.

قندهای خوراکی و مشکل اسهال

سوربیتول و قندهای مشابه آن که در آدامس های بدون قند به کار می روند، نوعی از کربوهیدرات هستند که به سختی و ناقص در بدن جذب می شوند و می توانند باعث اسهال مزمن شوند. من به بیمار جوانم گفتم که برچسب روی خوراکی هایی که می خرد را با دقت بخواند و دیگر فراورده هایی که سوربیتول و قندهایی از همین نوع دارند را نخورد، چیزهایی مثل آدامس ها و قرص های نعنا. دو ماه بعد، دیگر از اسهال خبری نبود. ولی وزنش حدوداً ۴/۵ کیلو بیشتر شده بود. من به او گفتم که مراقب کالری غذاهایی که می خورد باشد، حجم وعده های غذایی اش را کاهش دهد و هر روز ورزش کند تا کم کم وزنش پایین بیاید. (هفته ای نیم تا یک کیلو وزن کند).

با پزشک خود مشورت کنید چرا که او باید از شما یک شرح حال دقیق بگیرد. او باید بداند که سوابق پزشکی و وضعیت تغذیه ای شما چه بوده تا بتواند بیشتر و مؤثرتر به شما کمک کند. یادتان باشد که دانستن این چیزها بسیار مهم است و بخش اصلی و جدایی ناپذیر فرآیند تشخیص و درمان هر بیماری ای از جمله اسهال است. شما باید به پرسش های زیر جواب دهید. اگر می بینید که جواب بعضی از آن ها را درست و دقیق نمی دانید، صبر کنید و بعد از اینکه غذاها و علایم خود را در هفته اول نوشتید، آن ها را با پزشک در میان بگذارید.

  • هر روز چقدر چای، قهوه یا نوشیدنی های کافئین دار می نوشید؟
  • چند تا نوشابه حاوی کولا می نوشید؟
  • چقدر و چند وقت به چند وقت خوراکی هایی که سوربیتول دارند می خورید؟ (برچسب روی مواد غذایی را با دقت بخوانید تا بتوانید به این سؤال دقیق جواب دهید).
  • در روز چند تا آبنبات یا خوردنی های خیلی شیرین می خورید؟
  • چه لبنیاتی می خورید؟ (شیر ، پنیر، کره، بستنی، فرنی یا خامه؟) چقدر از آنها می خورید و هر چند وقت به چند وقت؟ آیا با خوردن آن ها دچار اسهال، دل پیچه و نفخ می شوید؟
  • آیا به یکی از اختلالات خوردن مانند بولیمیا مبتلا هستید؟ یا مسهل می خورید؟ (گفتن این گونه مطالب به پزشک خیلی مهم است).
  • آیا به تازگی مسافرت بوده اید؟

بی اختیاری مدفوع و اسهال
بی اختیاری مدفوع و اسهال- بی اختیاری مدفوع و اسهال
بی اختیاری مدفوع به معنی ناتوانی در کنترل کردن مدفوع می باشد و مدفوع بصورت غیرارادی ازمقعد خارج می شود. کودکانی که دچار این مشکل هستند ، بعلت لزوم بستن کهنه وعدم امکان فعالیت همانند دیگر کودکان مایل به ترک خانه نیستند و از جامعه ترس دارند.بیشتر این افرادسعی دارند مشکلاتشان راتاجایی که ممکن است پنهان کنند.بنابراین آنها از دوستان وفامیل فرارمیکنند ومنزوی هستند.این افراد قادر به ادامه تحصیل هم نیستند و همه،آنهاراسرزنش میکنند و در خانواده خود مورد بی مهری وآزار قرارمی گیرند.خانواده این بیماران به دلیل مراقبتهای مداومی که کودک نیاز دارد همیشه افسرده وناراحت هستند.

بی اختیاری مدفوع موضوعی دردسرساز و مهم است. من واقعاً تعجب می کنم که چرا پزشکان نمی توانند درباره بی اختیاری مدفوع بیمارانشان با آن ها صحبت کنند. بی اختیاری مدفوع به این معناست که وقتی توالت در دسترس نیست فرد نمی تواند مدفوعش را کنترل کرده و لباس زیرش را کثیف کرده و یا قبل از اینکه خودش را به توالت برساند، این حالت ناخوشایند پیش می اید. این مشکل واقعاً بیمار را عذاب می دهد و به اصطلاح چندش آور است، ولی از طرفی خجالت می کشد که درباره آن با پزشک صحبت کند، اما نباید به آن بی توجهی کرد.

ارتباط بی اختیاری مدفوع و اسهال

خیلی از بیماران مایل نیستند که به پزشک بگویند که نمی توانند مدفوعشان را کنترل کنند به همین خاطر سعی می کنند این واقعیت را جوری مطرح کنند که موضوع بی اختیاری مدفوع مستقیماً مطرح نشود. از این رو اغلب به پزشک می گویند اسهال مزمن دارند و امیدوارند پزشک دارویی برایشان تجویز کند که به آن ها کمک کند از شر بی اختیاری مدفوع خلاص شوند یا حداقل شدت آن را کم کند. اما بی اختیاری مدفوع می تواند نشانه وجود بیماری های دیگری باشد که دیابت یکی از آن هاست. همچنین می توان بی اختیاری مدفوع را با انجام تمرینات مخصوصی که عضلات کف لگن را تقویت کند بر طرف کرد و شاید جراحی هم مفید واقع شود. بنابراین اگر شما هم با این مشکل درگیر هستید، حتماً آن را به پزشک خود بگویید.

بی اختیاری مدفوع در کودکان به عنوان نقص مادرزادی یا یک بیماری اکتسابی میتواند رخ دهد.اما بیشتر وقتها به علت یبوست مزمن به وجود می آید. اکثر بچه ها ممکن است به سادگی دچاریبوست شوند،چون از توالت رفتن امتناع می کنند، که ممکن است ازخجالت کشیدن برای استفاده ازتوالت عمومی شروع شود،یا کودک نخواهد از بازی دست بکشد.
اگربچه هابه نگه داشتن مدفوع ادامه دهند مدفوع تجمع پیدا کرده ودر راست روده مانده وسفت خواهد شد.دراین موارد به دلیل وجود دل درد، با اینکه گرسنه است اماکودک نمی تواند غذا بخورد.بچه ای که یبوست دارد ممکن است نشت مدفوع در لباس زیرش داشته باشد که ناشی ازنشت مدفوع آبکی ازاطراف توده سفت مدفوعی است.نشت مدفوع نشانه ای ازبی اختیاری مدفوع است.کنترل این حالت اختیاری نیست و حتی کودک ممکن است عبور این مدفوع را متوجه نشود.

درمان بی اختیاری مدفوع

درمان بی اختیاری مدفوع وابسته به شدت و علت بی اختیاری است که شامل موارد زیر است:
۱ . تغییرات رژیم غذایی
۲ . استفاده ازدارو
۳ . آموزش اجابت مزاج
۴ . درصورتیکه علت بیماری ،بیماریهایی همچون هیرشپرونگ،تنگی مقعد و زخم های ناحیه مقعد باشد٬ بیماران باید از طریق جراحی تحت درمان قرار گیرند.

اولین قدم در درمان این مشکل جلوگیری ازایجاد یبوست می باشد.کودک باید عادات اجابت مزاج رابیاموزد و به نشستن روی توالت ۴ بار درروز هر بار به مدت ۵ دقیقه عادت کند.
مسئله مهم این است که برای دوره های بی اختیاری به هیچ وجه نباید کودک راتنبیه کرد.البته بعضی از تغییرات در رژیم غذایی لازم است مثل مصرف غذاهای پرفیبر،مصرف مایعات به اندازه کافی وعدم مصرف غذاهای یبوست زا.
درصورتی که یبوست کودک با این تمهیدات برطرف نشود درمان دارویی لازم میشود.که بایستی زیرنظر پزشک تجویز گردد.

درنهایت اگر علت بی اختیاری مدفوع آسیب عضلات مقعد یا راست روده باشد درمان جراحی پیشنهاد می گردد.که دراین موارد ممکن است اسفنکتر مصنوعی به جای عضله آسیب دیده قرار داده شود.بعد از جراحی تا حصول بهبودی کامل بیمارباید زیر نظر جراح اطفال باشد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا